Διαχρονικές Αξίες

Αυτό θα πει σχόλιο με διαχρονική αξία:

"Μειράκια διερχόμενα αβρόχοις ποσίν, ως επί το πολύ, τα γυμνάσια του κράτους, εξ ων λαμβάνουν απολυτήριον συνήθως δια απειλών και ύβρεων, εισέρχονται εις το πανεπιστήμιον με τα τσαρούχια το δη λεγόμενον, όπου φυσιούνται και εξάπτονται και τυφούνται και αντί να εγκύπτωσιν εις την σπουδήν και μελέτην της επιστήμης μεταβάλλουσι το ανώτατον εκπαιδευτήριον εις κονίστραν φατριαστικών διαδηλώσεων, οχλαγωγιών και ταραχών...Προ πολλών ήδη ετών το πανεπιστήμιον δεν κάμνει τίποτε άλλο, κυρίως ειπείν, ει μη μόνον να αραιώνει τας τάξεις των παραγωγικών μελισσών και να πυκνώνει τας τάξεις των εθνοβόρων κηφήνων"

Δημήτριος Βερναρδάκης, (1833-1907).

Οι Ιππείς της Πύλου

Ανέκαθεν ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν ο Καραϊσκάκης. Ένα από αυτά που με γοήτευαν ήταν βρωμόγλωσσα του! Η παροιμιώδης αθυροστομία του. Όμως δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, αλλά χυδαίες σκέψεις. Ή αντίθετα, με το μπαμπάκι (politically correct όπως λένε οι Αγγλομαθείς) μπορείς να σφάξεις χίλιες φορές χειρότερα ή να χτυπήσεις κάτω από τη ζώνη. Αθυρόστομοι ήταν και αρκετοί σπουδαίοι λογοτέχνες. Για παράδειγμα, ο Εμπειρίκος ή Μίλλερ. Από τους σημερινούς ο Χωμενίδης. Φλυαρώ όμως. Απολαύστε Β. Παπακωνσταντίνου σε στίχους Ν. Καλογερόπουλου:

http://www.youtube.com/watch?v=EcO5iuio7Oo

Total Debt to GDP

Χρωστάνε της Μιχαλούς και μιλάνε και από πάνω!

http://www.gfmag.com/tools/global-database/economic-data/10403-total-debt-to-gdp.html#axzz1Fzb55prp

Να τα πουλήσουμε τα ασημικά;

Ευθύς εξαρχής ας ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Κανείς ιδιώτης δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί για την εξαγορά ζημιογόνων επιχειρήσεων. Εκτός αν απαιτήσει να ξεφορτωθεί το υπεράριθμο προσωπικό προκειμένου να απαλλαγεί του υπέρογκου μισθολογικού κόστους. Το πλεονάζον προσωπικό θα μεταταχθεί σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες για να επιβαρύνει άλλους ισολογισμούς και ως εκ τούτου μια τρύπα στο νερό. Απελευθερωμένη από τις ορδές των αργόμισθων η αναγεννημένη δημόσια επιχείρηση ενδεχομένως να εμφανίσει κέρδη. Φευ! Η όποια κερδοφορία θα μεταφερθεί στο εξωτερικό και ακόμα χειρότερα ούτε καν θα φορολογηθεί, δεδομένου των μυριάδων λογιστικών αλχημειών που επιτρέπουν την άδηλη μεταφορά κερδών από μια θυγατρική στη μητρική. Ας εξετάσουμε τώρα την περίπτωση μιας δημόσιας επιχείρησης που εμφανίζει κερδοφορία. Η αποκρατικοποίηση της προφανώς θα μειώσει το δημόσιο χρέος (αφού τα έσοδα της αποκρατικοποίησης θα κατευθυνθούν στην αποπληρωμή δάνειων). Από την άλλη όμως ο δημόσιος κουμπαράς θα στερηθεί των μερισμάτων τα οποία εισέπραττε από την επιχείρηση. Καθόλου σαφής η επίπτωση στο δημόσιο έλλειμμα. Αν η μερισματική απόδοση είναι υψηλότερη του δανειακού κόστους τότε το έλλειμμα θα διευρυνθεί.


Τι θα συνιστούσε ιδανική διαχείριση των δημόσιων επιχειρήσεων; Καταρχήν, οι δημόσιες επιχειρήσεις στη συντριπτική τους πλειονότητα αποτελούν φυσικά μονοπώλια (Και αν δεν αποτελούν φυσικά μονοπώλια, τότε δεν υπάρχει λόγος να ανήκουν στο δημόσιο). Ουσιαστικά για να μετατρέψεις ένα φυσικό μονοπώλιο σε ζημιογόνο θέλει αρκετή προσπάθεια και μόνο ένας πανηλίθιος ή ένας διεφθαρμένος θα το κατόρθωνε. Δόξα τω θεό έχουμε σε αφθονία και από τα δύο είδη, όποτε το ζητούμενο είναι η αναδιάρθρωση και εξυγίανση τους έτσι ώστε να αποδίδουν στο κοινωνικό σύνολο και όχι να συνιστούν βάρος. Και πάλι δεν χρειάζεται πολύ φιλοσοφία, ούτε νόμπελ οικονομικών αλλά την εφαρμογή της απλής λογικής. Για παράδειγμα:

Α) Συνταξιοδότηση μεγάλου μέρους του υπάρχοντος προσωπικού (εννοείται όχι με τις συντάξεις που ονειρεύονταν. Άλλοι καιροί, άλλα ήθη) και αντικατάσταση κλάσματος του με νέους εργαζόμενους μορφωμένους και πρόθυμους (τόσο ανεκμετάλλευτο ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει στο ψυγείο αυτή τη στιγμή).

Β) Επέκταση των δραστηριοτήτων τους στις γειτονικές αγορές. Δεν είναι τόσο ουτοπικό όσο ακούγεται. Παρά τα χίλια μύρια προβλήματα της, η Ελλάδα υπερέχει σε τεχνογνωσία και πρακτικές από αρκετές γειτονικές χώρες και συνεπώς υπάρχει η δυνατότητα επενδύσεων σε αυτές. Κλασσικό παράδειγμα ο ΟΠΑΠ, με τις τεράστιες χρηματικές ροές του είναι απορίας άξιον γιατί τόσα χρόνια δεν επενδύει και δεν επεκτείνεται, αλλά προτιμά είτε να χορηγεί ομάδες ποδοσφαίρου είτε να επιστρέφει τεράστια μερίσματα στους μετόχους του. Η ΕΥΑΘ στο παρελθόν είχε καταρτίσει επενδυτικά σχέδια στα βαλκάνια. Δεν ξέρω τι απέγιναν. Ο δε πολύπαθος ΟΣΕ θα μπορούσε να αποτελέσει μεταφορικό κόμβο μεγάλου μέρους του διαμετακομιστικού εμπορίου των Βαλκανίων. Για τα λιμάνια δε, κάθε φλυαρία είναι περιττή, οποιοσδήποτε μπορεί να αντιληφθεί την αξία τους. Φυσικά, όλα αυτά προϋποθέτουν την ηγεσία ικανών και έντιμων ανθρώπων, εξέλιξη που φαντάζει ως ουτοπία στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.

Κλείνω με δύο ακόμα παρατηρήσεις. Θεωρώ πολύ ωφέλιμη την εισαγωγή των δημόσιων επιχειρήσεων στο χρηματιστήριο. Διότι αυτόματα καθίστανται αντικείμενο παρακολούθησης εκατοντάδων επενδυτών, καθώς και του οικονομικού τύπου. Η λαμογιά και η ρεμούλα συνεπώς δυσκολεύουν (όχι ότι δεν θα βρουν τρόπους, αλλά ας τους δυσκολέψουμε και λίγο). Δεν είναι τυχαίο ότι τα χειρότερα όργια σπατάλης συνέβησαν στον ΟΣΕ…Τέλος, αναλογιστείτε και κάτι ακόμα. Η ρητορική περί της αποκρατικοποίησης των φυσικών μονοπωλίων είναι πολύ δημοφιλής στους κύκλους του αμερικανόφερτου IMF. Παρόλαυτα, αναρωτιέμαι αν θα εισηγείτο το Ταμείο την πώληση αμερικάνικων λιμανιών σε Κινέζους επενδυτές; (και οι ΗΠΑ της Μιχαλούς χρωστάνε, ας μην το ξεχνάμε). Θα τολμούσα να πω, πως όχι.

Θανατηφόρες Ατάκες

The exchange between Churchill & Lady Astor:


< >She said, "If you were my husband I'd put poison in your tea."

< >He said, "If you were my wife, I'd drink it."

< >==============================================
A member of Parliament to Disraeli: "Sir, you will either die on the gallows or of some unspeakable disease."

< >"That depends, Sir," said Disraeli, "whether I embrace your policies or your mistress."

< >============================================
"He has all the virtues I dislike and none of the vices I admire.

< >Winston Churchill
< >=============================================
"He has never been known to use a word that might send a reader to the dictionary."

< >William Faulkner (about Ernest Hemingway).

< >==============================================
"He has no enemies, but is intensely disliked by his friends.."

< >Oscar Wilde

< >==============================================
"I am enclosing two tickets to the first night of my new play; bring a friend.... if you have one."

< >George Bernard Shaw to Winston Churchill

< >==============================================
< >"Cannot possibly attend first night, will attend second .... if there is one."

< >Winston Churchill's response

< >==============================================
"I feel so miserable without you; it's almost like having you here."

< >Stephen Bishop

< >==============================================
"In order to avoid being called a flirt, she always yielded easily."

< >Charles, Count Talleyrand

< >==============================================
"He loves nature in spite of what it did to him."

< >Forrest Tucker

< >==============================================
"Why do you sit there looking like an envelope without any address on it?"

< >Mark Twain

< >==============================================
"His mother should have thrown him away and kept the stork."

< >Mae West

< >==============================================
"Some cause happiness wherever they go; others, whenever they go.."

< >Oscar Wilde

< >==============================================
"He has Van Gogh's ear for music."

< >Billy Wilder

Αργόσχολοι Ακαδημαϊκοί

http://www.econ.ucalgary.ca/fac-files/rjo/wp0807.pdf

Το τελευταίο κάστρο της μεταπολίτευσης

Το τελευταίο συμβολικό κάστρο της μεταπολίτευσης, το πανεπιστημιακό άσυλο, είναι θέμα χρόνου να πέσει. Θέσμοι που δεν είναι έμπρακτα χρήσιμοι, η κοινωνία τείνει να τους αποβάλλει. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει. Πάντα υπάρχει μια αδράνεια, μια αντίσταση στην αλλαγή, που συνεπάγεται απλώς μια χρονική μετάθεση και τίποτε παραπάνω. Κακά τα ψέμματα, σε μια αληθινή δημοκρατία, οι ιδέες και η ελευθερία του λόγου προστατεύονται εκ των πραγμάτων. Από την άλλη ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, δεν πρόκειται να κολλήσει στη συναίνεση ή μη των όποιων πρυτανικών αρχών.

Η χρονική συγκυρία όμως που η αντιπολίτευση έθεσε το ζήτημα είναι εντελώς ακατάλληλη. Η περίοδος είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, για να ρισκάρεις μια ενδεχόμενη κοινωνική αναταραχή εξαιτίας μιας μεταρρύθμισης που ενώ είναι επίπονη, δεν έχει καμία πρακτική σημασία. Η κυβέρνηση το γνωρίζει και για αυτό το λόγο θα εναντιωθεί σθεναρά σε οποιαδήποτε συζήτηση περί της κατάργησης του ασύλου, παρόλο που φυσικά δεκάρα δεν δίνει για το άσυλο. Και όντως, για ποιο λόγο να δώσει την αφορμή για μια κοινωνική σύγκρουση που φέρει μια πιθανότητα αποσταθεροποιήσης της χώρας (που δεν θέλει και πολύ για να εκτροχιαστεί); Αν για κάτι παραδέχομαι τους πασόκους είναι η πονηριά τους. Διάβολοι, στην κυριολεξία. Ένας Άδωνις, λόγου χάρη, θα είχε αιματοκυλίσει την Ελλάδα. Από την άλλη, οι σατανάδες αυτοί περνάνε ότι όργια θέλουν και δεν ανοίγει ρουθούνι.

Στο μεταξύ, η δεξιά αντιπολίτευση -που έφερε το θέμα στο προσκήνιο- γνωρίζει και αυτή με τη σειρά της ότι δεν είναι κατάλληλη η στιγμή. Όμως μυρίστηκε αίμα. Ολοένα μεγαλώνει η αγανάκτηση μιας διόλου ευκαταφρόνητης μερίδας του κόσμου με αυτά τα θέματα και είναι κρίμα αυτή η τάση να μην κεφαλαιοποιηθεί πολιτικά. Πρώτος διδάξας: το ΛΑΟΣ.

Η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να υπερασπίσει σθεναρά το άσυλο. Με κάποια απροθυμία πάντως από την πλευρά του Περισσού (για τη δεδομένη χρονική στιγμή). Η πολιτική ηγεσία του ΚΚΕ είναι εγκρατής και πειθαρχημένη.Αν μη τι άλλο θα σιχτιρίζουν το ΣΥΡΙΖΑ και τις πρωτοβουλίες του.

Όσο για αυτούς τους συριζαίους...Τι μπορεί να πει κανείς; Η βλακεία σε όλη της το μεγαλείο. Αναρωτιέσαι αν τελικά είναι ηλίθιοι ή βαλτοί. Διότι ακόμα και ένα μικρό παιδί μπορεί να καταλάβει ότι η κατάχρηση ενός δικαιώματος σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του. Αν φάει όλη τη μερέντα μονοκοπανιάς και βαρυστομαχιάσει, η μαμά του δεν θα του ξαναπάρει. Στην ήδη ξεχειλωμένη έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου κατάφεραν, λοιπόν, να δώσουν ένα καίριο χτύπημα. Επίσης κατάφεραν να οξύνουν τις αντιδράσεις του συντηρητικού μέρους της κοινωνίας απέναντι στη λαθρομετανάστευση, να επιταχύνουν εξελίξεις (φυσικά δυσάρεστες για τους παράνομους μετανάστες) και τέλος να κάνουν τον Άδωνι να φαίνεται κάπως πιο συμπαθής. Ειδικά, αυτό το τελευταίο πρόκειται όντως περί αξιοθαύμαστου κατορθώματος.